الغ

Early Old Oghuz

Etymology

Inherited from Proto-Turkic *yïlïg.

Noun

اِلِغْ (ılığ)

  1. warm

Descendants

  • Old Anatolian Turkish: ايلى (ılı)
    • Azerbaijani: ilıq
    • Gagauz: ılı
    • Ottoman Turkish: ايلى (ılı)
      • Turkish: ılık, (dialectal) ılı
  • Salar: yili
  • Turkmen: ýyly

References

  • al-Kashgarî, Mahmud (1072–1074), Besim Atalay, transl., Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi [Translation of the “Compendium of the languages of the Turks] (Türk Dil Kurumu Yayınları; 521) (in Turkish), 1985 edition, volume I, Ankara: Türk Tarih Kurmu Basımevi, published 1939–1943, page 31
  • “ılı”, in XIII. Yüzyılından Beri Türkiye Türkçesiyle Yazılmış Kitaplarından Toplanan Tanıklarıyle Tarama Sözlüğü (Türk Dil Kurumu yayınları; 212)‎[1] (in Turkish), Ankara: Türk Dil Kurumu, 1963–1977

Karakhanid

Adjective

اُلُغْ (uluɣ)

  1. great, grand