إنكار

Arabic

Root
ن ك ر (n k r)
7 terms

Etymology

    Verbal noun of أَنْكَرَ (ʔankara, to deny).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ʔin.kaːr/

    Noun

    إِنْكَار • (ʔinkārm

    1. refusal, denial

    Declension

    Declension of noun إِنْكَار (ʔinkār)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal إِنْكَار
    ʔinkār
    الْإِنْكَار
    al-ʔinkār
    إِنْكَار
    ʔinkār
    nominative إِنْكَارٌ
    ʔinkārun
    الْإِنْكَارُ
    al-ʔinkāru
    إِنْكَارُ
    ʔinkāru
    accusative إِنْكَارًا
    ʔinkāran
    الْإِنْكَارَ
    al-ʔinkāra
    إِنْكَارَ
    ʔinkāra
    genitive إِنْكَارٍ
    ʔinkārin
    الْإِنْكَارِ
    al-ʔinkāri
    إِنْكَارِ
    ʔinkāri

    Descendants

    • Azerbaijani: inkar
    • Ottoman Turkish: انكار (inkâr)
      • Turkish: inkâr
      • Albanian: nikjar
      • Aromanian: inciare
      • Bulgarian: инкя́р (inkjár)
      • Macedonian: инќар (inḱar)
      • Serbo-Croatian:
        Cyrillic script: ѝнћа̄р
        Latin script: ìnćār
    • Persian: انکار (enkâr)
    • Urdu: انکار (inkār)
    • Uyghur: ئىنكار (inkar)
    • Uzbek: inkor

    References