إد

Arabic

Etymology

Root
ء د د (ʔ d d)
1 term

Pronunciation

  • IPA(key): /ʔidd/

Adjective

إِدّ • (ʔidd)

  1. outrageous, heinous
    • 609–632 CE, Qur'an, 19:89:
      لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئًا إِدًّا
      laqad jiʔtum šayʔan ʔiddan
      You have certainly made an outrageous claim

Declension

Declension of adjective إِدّ (ʔidd)
singular masculine feminine
basic singular triptote singular triptote in ـَة (-a)
indefinite definite indefinite definite
informal إِدّ
ʔidd
الْإِدّ
al-ʔidd
إِدَّة
ʔidda
الْإِدَّة
al-ʔidda
nominative إِدٌّ
ʔiddun
الْإِدُّ
al-ʔiddu
إِدَّةٌ
ʔiddatun
الْإِدَّةُ
al-ʔiddatu
accusative إِدًّا
ʔiddan
الْإِدَّ
al-ʔidda
إِدَّةً
ʔiddatan
الْإِدَّةَ
al-ʔiddata
genitive إِدٍّ
ʔiddin
الْإِدِّ
al-ʔiddi
إِدَّةٍ
ʔiddatin
الْإِدَّةِ
al-ʔiddati
dual masculine feminine
indefinite definite indefinite definite
informal إِدَّيْن
ʔiddayn
الْإِدَّيْن
al-ʔiddayn
إِدَّتَيْن
ʔiddatayn
الْإِدَّتَيْن
al-ʔiddatayn
nominative إِدَّانِ
ʔiddāni
الْإِدَّانِ
al-ʔiddāni
إِدَّتَانِ
ʔiddatāni
الْإِدَّتَانِ
al-ʔiddatāni
accusative إِدَّيْنِ
ʔiddayni
الْإِدَّيْنِ
al-ʔiddayni
إِدَّتَيْنِ
ʔiddatayni
الْإِدَّتَيْنِ
al-ʔiddatayni
genitive إِدَّيْنِ
ʔiddayni
الْإِدَّيْنِ
al-ʔiddayni
إِدَّتَيْنِ
ʔiddatayni
الْإِدَّتَيْنِ
al-ʔiddatayni
plural masculine feminine
plural unknown sound feminine plural
indefinite definite indefinite definite
informal ? ? إِدَّات
ʔiddāt
الْإِدَّات
al-ʔiddāt
nominative ? ? إِدَّاتٌ
ʔiddātun
الْإِدَّاتُ
al-ʔiddātu
accusative ? ? إِدَّاتٍ
ʔiddātin
الْإِدَّاتِ
al-ʔiddāti
genitive ? ? إِدَّاتٍ
ʔiddātin
الْإِدَّاتِ
al-ʔiddāti