أنصف

Arabic

Root
ن ص ف (n ṣ f)
6 terms

    Pronunciation

    • IPA(key): /ʔan.sˤa.fa/

    Verb

    أَنْصَفَ • (ʔanṣafa) IV (non-past يُنْصِفُ (yunṣifu), verbal noun إِنْصَاف (ʔinṣāf))

    1. to take half of
    2. to divide justly
    3. to act justly
    4. to treat (someone) justly
    5. to be just and equitable, to be fair
    6. to stand in the middle
    7. to serve

    Conjugation

    Conjugation of أَنْصَفَ (IV, sound, full passive, verbal noun إِنْصَاف)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    إِنْصَاف
    ʔinṣāf
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    مُنْصِف
    munṣif
    passive participle
    اِسْم الْمَفْعُول
    مُنْصَف
    munṣaf
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m أَنْصَفْتُ
    ʔanṣaftu
    أَنْصَفْتَ
    ʔanṣafta
    أَنْصَفَ
    ʔanṣafa
    أَنْصَفْتُمَا
    ʔanṣaftumā
    أَنْصَفَا
    ʔanṣafā
    أَنْصَفْنَا
    ʔanṣafnā
    أَنْصَفْتُمْ
    ʔanṣaftum
    أَنْصَفُوا
    ʔanṣafū
    f أَنْصَفْتِ
    ʔanṣafti
    أَنْصَفَتْ
    ʔanṣafat
    أَنْصَفَتَا
    ʔanṣafatā
    أَنْصَفْتُنَّ
    ʔanṣaftunna
    أَنْصَفْنَ
    ʔanṣafna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُنْصِفُ
    ʔunṣifu
    تُنْصِفُ
    tunṣifu
    يُنْصِفُ
    yunṣifu
    تُنْصِفَانِ
    tunṣifāni
    يُنْصِفَانِ
    yunṣifāni
    نُنْصِفُ
    nunṣifu
    تُنْصِفُونَ
    tunṣifūna
    يُنْصِفُونَ
    yunṣifūna
    f تُنْصِفِينَ
    tunṣifīna
    تُنْصِفُ
    tunṣifu
    تُنْصِفَانِ
    tunṣifāni
    تُنْصِفْنَ
    tunṣifna
    يُنْصِفْنَ
    yunṣifna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُنْصِفَ
    ʔunṣifa
    تُنْصِفَ
    tunṣifa
    يُنْصِفَ
    yunṣifa
    تُنْصِفَا
    tunṣifā
    يُنْصِفَا
    yunṣifā
    نُنْصِفَ
    nunṣifa
    تُنْصِفُوا
    tunṣifū
    يُنْصِفُوا
    yunṣifū
    f تُنْصِفِي
    tunṣifī
    تُنْصِفَ
    tunṣifa
    تُنْصِفَا
    tunṣifā
    تُنْصِفْنَ
    tunṣifna
    يُنْصِفْنَ
    yunṣifna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُنْصِفْ
    ʔunṣif
    تُنْصِفْ
    tunṣif
    يُنْصِفْ
    yunṣif
    تُنْصِفَا
    tunṣifā
    يُنْصِفَا
    yunṣifā
    نُنْصِفْ
    nunṣif
    تُنْصِفُوا
    tunṣifū
    يُنْصِفُوا
    yunṣifū
    f تُنْصِفِي
    tunṣifī
    تُنْصِفْ
    tunṣif
    تُنْصِفَا
    tunṣifā
    تُنْصِفْنَ
    tunṣifna
    يُنْصِفْنَ
    yunṣifna
    imperative
    الْأَمْر
    m أَنْصِفْ
    ʔanṣif
    أَنْصِفَا
    ʔanṣifā
    أَنْصِفُوا
    ʔanṣifū
    f أَنْصِفِي
    ʔanṣifī
    أَنْصِفْنَ
    ʔanṣifna
    passive voice
    الْفِعْل الْمَجْهُول
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m أُنْصِفْتُ
    ʔunṣiftu
    أُنْصِفْتَ
    ʔunṣifta
    أُنْصِفَ
    ʔunṣifa
    أُنْصِفْتُمَا
    ʔunṣiftumā
    أُنْصِفَا
    ʔunṣifā
    أُنْصِفْنَا
    ʔunṣifnā
    أُنْصِفْتُمْ
    ʔunṣiftum
    أُنْصِفُوا
    ʔunṣifū
    f أُنْصِفْتِ
    ʔunṣifti
    أُنْصِفَتْ
    ʔunṣifat
    أُنْصِفَتَا
    ʔunṣifatā
    أُنْصِفْتُنَّ
    ʔunṣiftunna
    أُنْصِفْنَ
    ʔunṣifna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُنْصَفُ
    ʔunṣafu
    تُنْصَفُ
    tunṣafu
    يُنْصَفُ
    yunṣafu
    تُنْصَفَانِ
    tunṣafāni
    يُنْصَفَانِ
    yunṣafāni
    نُنْصَفُ
    nunṣafu
    تُنْصَفُونَ
    tunṣafūna
    يُنْصَفُونَ
    yunṣafūna
    f تُنْصَفِينَ
    tunṣafīna
    تُنْصَفُ
    tunṣafu
    تُنْصَفَانِ
    tunṣafāni
    تُنْصَفْنَ
    tunṣafna
    يُنْصَفْنَ
    yunṣafna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُنْصَفَ
    ʔunṣafa
    تُنْصَفَ
    tunṣafa
    يُنْصَفَ
    yunṣafa
    تُنْصَفَا
    tunṣafā
    يُنْصَفَا
    yunṣafā
    نُنْصَفَ
    nunṣafa
    تُنْصَفُوا
    tunṣafū
    يُنْصَفُوا
    yunṣafū
    f تُنْصَفِي
    tunṣafī
    تُنْصَفَ
    tunṣafa
    تُنْصَفَا
    tunṣafā
    تُنْصَفْنَ
    tunṣafna
    يُنْصَفْنَ
    yunṣafna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُنْصَفْ
    ʔunṣaf
    تُنْصَفْ
    tunṣaf
    يُنْصَفْ
    yunṣaf
    تُنْصَفَا
    tunṣafā
    يُنْصَفَا
    yunṣafā
    نُنْصَفْ
    nunṣaf
    تُنْصَفُوا
    tunṣafū
    يُنْصَفُوا
    yunṣafū
    f تُنْصَفِي
    tunṣafī
    تُنْصَفْ
    tunṣaf
    تُنْصَفَا
    tunṣafā
    تُنْصَفْنَ
    tunṣafna
    يُنْصَفْنَ
    yunṣafna

    References

    • Steingass, Francis Joseph (1884), “نصف”, in The Student's Arabic–English Dictionary[1], London: W.H. Allen
    • Wehr, Hans (1979), “نصف”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN