آزغین
Ottoman Turkish
Alternative forms
- آزغون (azgun)
Etymology
Inherited from Old Anatolian Turkish آزغون (azġun). Equivalent to آزـ (az-, “to stray, wander, err”) + ـغین (-gın).
Adjective
آزغین • (azgın)
- stray, strayed, wandering, vagrant
- Synonym: آواره (avare)
- wild, unruly, unbounded
- Synonym: سركش (serkeş)
- angry, furious, enraged, mad
- Synonyms: شدتلو (şiddetli), قیزغین (kızgın)
- depraved, perverted, deviant
- Synonyms: اكری (eğri), صاپق (sapık)
Derived terms
- آزغینلق (azgınlık, “vagrancy”)
Descendants
- Turkish: azgın
- → Armenian: ազղըն (azġən), ազղուն (azġun)
Further reading
click to expand
- Barbier de Meynard, Charles (1881), “آزغین”, in Dictionnaire turc-français, volume I, Paris: E. Leroux, page 44
- Çağbayır, Yaşar (2007), “azgın”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 402
- Hindoglu, Artin (1838), “آزغون”, in Hazine-i lûgat ou dictionnaire abrégé turc-français[1], Vienna: F. Beck, page 26a
- Kélékian, Diran (1911), “آزغین”, in Dictionnaire turc-français[2] (in French), Constantinople: Mihran, page 17
- Meninski, Franciszek à Mesgnien (1687), “Devius”, in Complementum thesauri linguarum orientalium, seu onomasticum latino-turcico-arabico-persicum, simul idem index verborum lexici turcico-arabico-persici, quod latinâ, germanicâ, aliarumque linguarum adjectâ nomenclatione nuper in lucem editum[3], Vienna, column 374
- Meninski, Franciszek à Mesgnien (1680), “آزغون”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum[4], Vienna, column 163
- Redhouse, James W. (1890), “آزغین”, in A Turkish and English Lexicon[5], Constantinople: A. H. Boyajian, page 80