רינען

Yiddish

Etymology

From Middle High German rinnen, from Old High German rinnan, from Proto-West Germanic *rinnan.

Verb

רינען • (rinen) (past participle גערונען (gerunen))

  1. to run, flow
  2. to leak, drip

Conjugation

Conjugation of רינען
infinitive רינען
rinen
present participle רינענדיק
rinendik
past participle גערונען
gerunen
auxiliary האָבן
hobn
present איך רין
ikh rin
מיר רינען
mir rinen
דו רינסט
du rinst
איר רינט
ir rint
ער רינט
er rint
זיי רינען
zey rinen
imperative רין (דו)
rin (du)
רינט (איר)
rint (ir)
Composed forms
past איך האָב גערונען
ikh hob gerunen
מיר האָבן גערונען
mir hobn gerunen
דו האָסט גערונען
du host gerunen
איר האָט גערונען
ir hot gerunen
ער האָט גערונען
er hot gerunen
זיי האָבן גערונען
zey hobn gerunen
pluperfect איך האָב געהאַט גערונען
ikh hob gehat gerunen
מיר האָבן געהאַט גערונען
mir hobn gehat gerunen
דו האָסט געהאַט גערונען
du host gehat gerunen
איר האָט געהאַט גערונען
ir hot gehat gerunen
ער האָט געהאַט גערונען
er hot gehat gerunen
זיי האָבן געהאַט גערונען
zey hobn gehat gerunen
future איך וועל רינען
ikh vel rinen
מיר וועלן רינען
mir veln rinen
דו וועסט רינען
du vest rinen
איר וועט רינען
ir vet rinen
ער וועט רינען
er vet rinen
זיי וועלן רינען
zey veln rinen
future perfect איך וועל האָבן גערונען
ikh vel hobn gerunen
מיר וועלן האָבן גערונען
mir veln hobn gerunen
דו וועסט האָבן גערונען
du vest hobn gerunen
איר וועט האָבן גערונען
ir vet hobn gerunen
ער וועט האָבן גערונען
er vet hobn gerunen
זיי וועלן האָבן גערונען
zey veln hobn gerunen

Derived terms

  • אַרויסרינען (aroysrinen)
  • דורכרינען (durkhrinen)
  • אויסרינען (oysrinen)

References

  • Justus van de Kamp et al., “רינען” in Jiddisch-Nederlands Woordenboek [Yiddish-Dutch Dictionary], Amsterdam: Stichting Jiddische Lexicografie, 1987-present (ongoing). [1].