קליין

Yiddish

Etymology

From Middle High German klein, kleine, from Old High German kleini, from Proto-West Germanic *klaini, from Proto-Germanic *klainiz (shining, fine, splendid, tender), from Proto-Indo-European *gleh₁y- (to cleave, stick).

Pronunciation

Adjective

קליין • (kleyn) (comparative קלענער (klener), superlative קלענסט (klenst))

  1. small, little

Declension

Declension of קליין
predicative קליין
kleyn
case masculine neuter feminine plural
indefinite definite post./nom.
nominative קליינער
kleyner
קליין
kleyn
קליינע
kleyne
קליינס
kleyns
קליינע
kleyne
קליינע
kleyne
accusative קליינעם
kleynem
dative קליינעם
kleynem
קליינער
kleyner

Derived terms

adjectives
  • קליינוווּקסיק (kleynvuksik)
  • קליינווערטיק (kleynvertik)
  • קליינטיראַזשיק (kleyntirazhik)
  • קליינטשינק (kleyntshink)
  • קליינטשיק (kleyntshik)
  • קלייניטשינק (kleynitshink)
  • קלייניטשק (kleynitshk)
  • קליינינק (kleynink)
  • קליינלעך (kleynlekh)
  • קליינמאָסיק (kleynmosik)
  • קליינמאַרך (kleynmarkh)
  • קליינמוטיק (kleynmutik)
adverbs
  • קליינווײַז (kleynvayz)
  • קליינערהייט (kleynerheyt)
nouns
  • קליינאָד m (kleynod)
  • קליינאַזיע f (kleynazye)
  • קליינאָט m (kleynot)
  • קליינבאַן f (kleynban)
  • קליינבירגער m (kleynbirger)
  • קליינגעווער n (kleyngever)
  • קליינגעזינד n (kleyngezind)
  • קליינגעלט n (kleyngelt)
  • קליינהאַנדל m (kleynhandl)
  • קליינהענדלער m (kleynhendler)
  • קליינוואָג f (kleynvog)
  • קליינוואַרג n (kleynvarg)
  • קליינטײַך m (kleyntaykh)
  • קלייניקייט f (kleynikeyt)
  • קליינמוט m (kleynmut)
  • קליינפֿי n (kleynfi)
  • קליינקייט f (kleynkeyt)
  • קליינשטעטל n (kleynshtetl)

References