צדיק גמור

Yiddish

Etymology

From צדיק (tsadik, “tzaddik, righteous person”) +‎ גמור (gomer, “whole, entire”)

Noun

צדיק גמור • (tsadek gomer) m, plural צדיקים גמורים (tsadikim gmurim), feminine צדיקת גמורה (tsadeykes gmure)

  1. a true saint
    • 1967, Chaim Grade, צמח אַטלאַס [Tsemakh Atlas], volume 1, page 201:
      יענער האָט דערציילט אַנדערע און מען האָט גענומען טרייבן פון אים קאַטאָוועס. „מה רעש, ר׳ יואל, אַז די כלה איז אַ טויבלעכע? געווען צדיקים גמורים וואָס האָבן געזוכט אַ ווייב דווקא אַ טויב־שטומע, זי זאָל ניט קענען הערן און ריידן לשן־הרע.“
      yener hot dertseylt andere un men hot genumen traybn fun im katoves. „ma rash, r' yoel, az di kale iz a toyblekhe? geven tsadikim gmurim vos hobn gezukht a vayb davke a toyb-shtume, zi zol nit kenen hern un reydn loshn-hore.“
      That boy had told others and people started making fun of him. “What does it matter, Reb Yoel, that your bride was deaf? There used to be saints who sought out a wife who was deaf and mute, so that she couldn't hear or speak slander”.

References

  • Justus van de Kamp et al., “גמור” in Jiddisch-Nederlands Woordenboek [Yiddish-Dutch Dictionary], Amsterdam: Stichting Jiddische Lexicografie, 1987-present (ongoing). [1].
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.