מכשול
Hebrew
Noun
מִכְשׁוֹל • (mikhshól) m
- obstacle (something that impedes, stands in the way of, or holds up progress)
Declension
| isolated forms | with possessive pronouns | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Number: | State: | form | Person: | singular | plural | ||
| m | f | m | f | ||||
| singular | indefinite | מִכְשׁוֹל | first | מִכְשׁוֹלִי | מִכְשׁוֹלֵנוּ | ||
| definite | הַמִּכְשׁוֹל | second | מִכְשׁוֹלְךָ | מִכְשׁוֹלֵךְ | מִכְשׁוֹלְכֶם | מִכְשׁוֹלְכֶן | |
| construct | מִכְשׁוֹל־ | third | מִכְשׁוֹלוֹ | מִכְשׁוֹלָהּ | מִכְשׁוֹלָם | מִכְשׁוֹלָן | |
| plural | indefinite | מִכְשׁוֹלִים | first | מכשוליי / מִכְשׁוֹלַי | מִכְשׁוֹלֵינוּ | ||
| definite | הַמִּכְשׁוֹלִים | second | מִכְשׁוֹלֶיךָ | מכשולייך / מִכְשׁוֹלַיִךְ | מִכְשׁוֹלֵיכֶם | מִכְשׁוֹלֵיכֶן | |
| construct | מִכְשׁוֹלֵי־ | third | מִכְשׁוֹלָיו | מִכְשׁוֹלֶיהָ | מִכְשׁוֹלֵיהֶם | מִכְשׁוֹלֵיהֶן | |
Derived terms
- לפני עיוור לא תיתן מכשול / לִפְנֵי עִוֵּר לֹא תִתֵּן מִכְשֹׁל