յատակ
Middle Armenian
Alternative forms
- ատակ (atak)
Etymology
Inherited from Old Armenian յատակ (yatak).
Noun
յատակ • (yatak)
- bottom (e.g. of a sea, stomach, etc.)
- land, country
- յատակ հայրենեաց ― yatak hayreneacʻ ― native land or country
- homeland
Derived terms
- անատակ (anatak)
- ատակիլ (atakil)
Descendants
References
- Awetikʻean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “յատակ”, in Nor baṙgirkʻ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
- Ačaṙean, Hračʻeay (1971–1979), “յատակ”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, Yerevan: University Press
Old Armenian
Etymology
Together with Old Georgian იატაკი (iaṭaḳi), ევატაკი (evaṭaḳi) borrowed from an unidentified Middle Iranian word whose second part is likely the etymon of տակ (tak, “bottom”). For the y ~ v alternation seen in յատակ (yatak) ~ ევატაკი (evaṭaḳi) note the same alternation in other Iranian borrowings: յուշապ (yušap) ~ վիշապ (višap), յուշկապարիկ (yuškaparik) ~ վշկապարիք (vškaparikʻ).
Noun
յատակ • (yatak)
- bottom (of sea, underworld, hell, etc.)
- յատակ գետոց ― yatak getocʻ ― canal, bed of a river
- յատակ աղիւսակերտ ― yatak ałiwsakert ― brick pavement
- յատակ սալայատակ ― yatak salayatak ― stone pavement
- յատակ նաւու ― yatak nawu ― keel of a ship
- առ յատակաւ կործանել, քանդել մինչեւ ցյատակ/ցյատակս ― aṙ yatakaw korcanel, kʻandel minčʻew cʻyatak/cʻyataks ― to raze to the ground, to level or lay even with the ground, to demolish, to raze or pull down; to sap, to undermine
- լի լինել գետոյն յամենայն յատակս իւր ― li linel getoyn yamenayn yataks iwr ― to be swelled very high, to rise, to swell beyond, to overflow
- land, country
- յատակ հայրենի/հայրենեաց ― yatak hayreni/hayreneacʻ ― native land or country, birth-place, home
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | յատակ (yatak) | յատակք (yatakkʻ) |
| genitive | յատակի (yataki) | յատակաց (yatakacʻ) |
| dative | յատակի (yataki) | յատակաց (yatakacʻ) |
| accusative | յատակ (yatak) | յատակս (yataks) |
| ablative | յատակէ (yatakē) | յատակաց (yatakacʻ) |
| instrumental | յատակաւ (yatakaw) | յատակաւք = յատակօք (yatakawkʻ = yatakōkʻ) |
| locative | յատակի (yataki) | յատակս (yataks) |
Derived terms
- անյատակ (anyatak)
- անյատակելի (anyatakeli)
- դաշտայատակ (daštayatak)
- թանձրայատակ (tʻanjrayatak)
- թաւայատակ (tʻawayatak)
- խորայատակ (xorayatak)
- կարծրայատակ (karcrayatak)
- կարմրայատակ (karmrayatak)
- կճայատակ (kčayatak)
- հարթայատակ (hartʻayatak)
- հարթյատակ (hartʻyatak)
- հիմնայատակ (himnayatak)
- յատակաբաց (yatakabacʻ)
- յատակաբուխ (yatakabux)
- յատականամ (yatakanam)
- յատակաւոր (yatakawor)
- յատակեմ (yatakem)
- յատակընթացք (yatakəntʻacʻkʻ)
- յատակիչ (yatakičʻ)
- սալայատակ (salayatak)
- սեւայատակ (sewayatak)
- վարդայատակ (vardayatak)
- ցամաքայատակ (cʻamakʻayatak)
- քարայատակ (kʻarayatak)
- օդայատակ (ōdayatak)
Descendants
References
- Ačaṙean, Hračʻeay (1977), “յատակ”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, volume III, Yerevan: University Press, pages 386–387
- Awetikʻean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “յատակ”, in Nor baṙgirkʻ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
- Lagarde, Paul de (1854), Zur Urgeschichte der Armenier: ein philologischer Versuch (in German), Berlin: W. Hertz, page 14
- Martirosyan, Hrach (2010), Etymological Dictionary of the Armenian Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 8), Leiden and Boston: Brill, page 489 explains as յ- (y-) + Iranian *a-tā̆k (“bottomless”), composed of the privative prefix *a- and *tā̆k (“bottom”), whence տակ (tak).
- Petrosean, Matatʻeay (1879), “յատակ”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy