ընդոստչել
Old Armenian
Verb
ընդոստչել • (əndostčʻel)
- infinitive of ընդոստչիմ (əndostčʻim)
Declension
| singular (uncountable) | |
|---|---|
| nominative | ընդոստչել (əndostčʻel) |
| genitive | ընդոստչելոյ (əndostčʻeloy) |
| dative | ընդոստչելոյ (əndostčʻeloy) |
| accusative | ընդոստչել (əndostčʻel) |
| ablative | ընդոստչելոյ (əndostčʻeloy) |
| instrumental | ընդոստչելով (əndostčʻelov) |
| locative | ընդոստչել (əndostčʻel) |