աստել
Old Armenian
Verb
աստել • (astel)
- infinitive of աստեմ (astem)
Declension
| singular (uncountable) | |
|---|---|
| nominative | աստել (astel) |
| genitive | աստելոյ (asteloy) |
| dative | աստելոյ (asteloy) |
| accusative | աստել (astel) |
| ablative | աստելոյ (asteloy) |
| instrumental | աստելով (astelov) |
| locative | աստել (astel) |