ամարային
Old Armenian
Etymology
From ամար- (amar-) + -ային (-ayin).
Adjective
ամարային • (amarayin)
- alternative form of ամառնային (amaṙnayin)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ամարային (amarayin) | ամարայինք (amarayinkʻ) |
| genitive | ամարայնոյ (amaraynoy) | ամարայնոց (amaraynocʻ) |
| dative | ամարայնոյ (amaraynoy) | ամարայնոց (amaraynocʻ) |
| accusative | ամարային (amarayin) | ամարայինս (amarayins) |
| ablative | ամարայնոյ (amaraynoy) | ամարայնոց (amaraynocʻ) |
| instrumental | ամարայնով (amaraynov) | ամարայնովք (amaraynovkʻ) |
| locative | ամարային (amarayin) | ամարայինս (amarayins) |
References
- Petrosean, Matatʻeay (1879), “ամարային”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
- Awetikʻean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “ամարային”, in Nor baṙgirkʻ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy