ամանել
Old Armenian
Verb
ամանել • (amanel)
- infinitive of ամանեմ (amanem)
Declension
| singular (uncountable) | |
|---|---|
| nominative | ամանել (amanel) |
| genitive | ամանելոյ (amaneloy) |
| dative | ամանելոյ (amaneloy) |
| accusative | ամանել (amanel) |
| ablative | ամանելոյ (amaneloy) |
| instrumental | ամանելով (amanelov) |
| locative | ամանել (amanel) |