ӧй
Southern Altai
Etymology 1
From Proto-Turkic *öd (“time”). Cognate to Old Turkic 𐰇𐰓 (öd, “time”).
Pronunciation
- IPA(key): [ø̞j]
- Hyphenation: ӧй
Noun
ӧй • (öy)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | ӧй (öy) | ӧйлӧр (öylör) |
| definite genitive | ӧйдиҥ (öydiŋ) | ӧйлӧрдиҥ (öylördiŋ) |
| dative | ӧйгӧ (öygö) | ӧйлӧргӧ (öylörgö) |
| definite accusative | ӧйди (öydi) | ӧйлӧрди (öylördi) |
| locative | ӧйдӧ (öydö) | ӧйлӧрдӧ (öylördö) |
| ablative | ӧйдӧҥ (öydöŋ) | ӧйлӧрдӧҥ (öylördöŋ) |
Etymology 2
From *ögäy "step-", probably derived from Proto-Turkic *ög (“mother”).
Cognate with Old Uyghur ögäj (“step-”); Tatar үги (ügi, “step-”), Kazakh өгей (ögei, “step-”), Kyrgyz өгөй (ögöy, “step-”), Kumyk оьгей (ögey, “step-”), Crimean Tatar ögey (“step-”), Uzbek oʻgay (“step-”), Uyghur ئوگەي (ogey, “step-”), Turkish üvey (“step-”), Khakas ӧӧй (ööy, “step-”).
Adjective
ӧй • (öy)
Derived terms
- ӧй ада (öy ada)
- ӧй эне (öy ene)
- ӧй уул (öy uul)
- ӧй кыс (öy kïs)
References
N. A. Baskakov, Toščakova N.A, editor (1947), “ӧй”, in Ojrotsko-Russkij Slovarʹ [Oyrot-Russian Dictionary], Moscow: M.: OGIZ, →ISBN