құл

From Proto-Turkic *kul (“slave, servant”). Cognate to Old Turkic 𐰴𐰆𐰞 (qul, “slave”), Karakhanid قُلْ (qul, “slave”), Khakas хул (xul), etc.

құл • (qūl)

1. slave

   Coordinate term: күң (küñ)

   • 1890, Абай Құнанбайұлы [Abai Qunanbaiuly], Абайдың қара сөздері [Abaidyñ qara sözderı]:

     Орысқа айтар сөз де жоқ, біз құлы, күңі құрлы да жоқпыз.

     Orysqa aitar söz de joq, bız qūly, küñı qūrly da joqpyz.

     There's nothing to even say about Russians, we are not even worth as much as their slaves or concubines.

• құлдану (qūldanu)
• құлданушы (qūldanuşy)
• құлдық (qūldyq)
• құлшылық (qūlşylyq)