ѫгринъ
Old Church Slavonic
Etymology
From Proto-Slavic *ǫgъrinъ.
Noun
ѫгринъ • (ǫgrinŭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | ѫгринъ ǫgrinŭ |
ѫгрина ǫgrina |
ѫгре ǫgre |
| genitive | ѫгрина ǫgrina |
ѫгриноу ǫgrinu |
ѫгръ ǫgrŭ |
| dative | ѫгриноу ǫgrinu |
ѫгринома ǫgrinoma |
ѫгрьмъ ǫgrĭmŭ |
| accusative | ѫгринъ ǫgrinŭ |
ѫгрина ǫgrina |
ѫгрꙑ ǫgry |
| instrumental | ѫгриномь ǫgrinomĭ |
ѫгринома ǫgrinoma |
ѫгрꙑ ǫgry |
| locative | ѫгринѣ ǫgrině |
ѫгриноу ǫgrinu |
ѫгрьхъ ǫgrĭxŭ |
| vocative | ѫгрине ǫgrine |
ѫгрина ǫgrina |
ѫгре ǫgre |