ѫгринъ

Old Church Slavonic

Etymology

From Proto-Slavic *ǫgъrinъ.

Noun

ѫгринъ • (ǫgrinŭm

  1. Hungarian

Declension

Declension of ѫгринъ (o-stem)
singular dual plural
nominative ѫгринъ
ǫgrinŭ
ѫгрина
ǫgrina
ѫгре
ǫgre
genitive ѫгрина
ǫgrina
ѫгриноу
ǫgrinu
ѫгръ
ǫgrŭ
dative ѫгриноу
ǫgrinu
ѫгринома
ǫgrinoma
ѫгрьмъ
ǫgrĭmŭ
accusative ѫгринъ
ǫgrinŭ
ѫгрина
ǫgrina
ѫгрꙑ
ǫgry
instrumental ѫгриномь
ǫgrinomĭ
ѫгринома
ǫgrinoma
ѫгрꙑ
ǫgry
locative ѫгринѣ
ǫgrině
ѫгриноу
ǫgrinu
ѫгрьхъ
ǫgrĭxŭ
vocative ѫгрине
ǫgrine
ѫгрина
ǫgrina
ѫгре
ǫgre