јелим
Southern Altai
Etymology
From Proto-Turkic *yẹlim (“glue”).
Cognate with Old Uyghur yylym (jelim, “glue”); Kazakh желім (jelım, “glue”), Kyrgyz желим (jelim, “glue”), Uzbek yelim (“glue”), Uyghur يېلىم (yëlim, “glue”), Yakut силим (silim, “glue”), Chuvash ҫилӗм (śilĕm, “glue”), etc.
Noun
јелим • (ǰelim)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | јелим (ǰelim) | јелимдер (ǰelimder) |
| definite genitive | јелимниҥ (ǰelimniŋ) | јелимдердиҥ (ǰelimderdiŋ) |
| dative | јелимге (ǰelimge) | јелимдерге (ǰelimderge) |
| definite accusative | јелимди (ǰelimdi) | јелимдерди (ǰelimderdi) |
| locative | јелимде (ǰelimde) | јелимдерде (ǰelimderde) |
| ablative | јелимнеҥ (ǰelimneŋ) | јелимдердеҥ (ǰelimderdeŋ) |
References
N. A. Baskakov, Toščakova N.A, editor (1947), “јелим”, in Ojrotsko-Russkij Slovarʹ [Oyrot-Russian Dictionary], Moscow: M.: OGIZ, →ISBN