елинъ
Old Church Slavonic
Alternative forms
- еллинъ (ellinŭ)
Etymology
Borrowed from Ancient Greek Ἕλλην (Héllēn, “Greek”).
Noun
елинъ • (elinŭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | елинъ elinŭ |
елина elina |
елини elini |
| genitive | елина elina |
елиноу elinu |
елинъ elinŭ |
| dative | елиноу elinu |
елинома elinoma |
елиномъ elinomŭ |
| accusative | елинъ elinŭ |
елина elina |
елинꙑ eliny |
| instrumental | елиномъ elinomŭ |
елинома elinoma |
елинꙑ eliny |
| locative | елинѣ elině |
елиноу elinu |
елинѣхъ eliněxŭ |
| vocative | елине eline |
елина elina |
елини elini |
Derived terms
- елинꙑн҄и (elinynʹi)
References
- Старославянский словарь (по рукописям X-XI веков), Русский язык, Москва 1994