юньць
Old Church Slavonic
Etymology
From Proto-Slavic *junь̀cь.
Noun
юньць • (junĭcĭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | юньць junĭcĭ |
юньца junĭca |
юньци junĭci |
| genitive | юньца junĭca |
юньцоу junĭcu |
юньць junĭcĭ |
| dative | юньцоу junĭcu |
юньцема junĭcema |
юньцемъ junĭcemŭ |
| accusative | юньць junĭcĭ |
юньца junĭca |
юньцѧ junĭcę |
| instrumental | юньцемь junĭcemĭ |
юньцема junĭcema |
юньци junĭci |
| locative | юньци junĭci |
юньцоу junĭcu |
юньцихъ junĭcixŭ |
| vocative | юньче junĭče |
юньца junĭca |
юньци junĭci |
Descendants
- Bulgarian: юне́ц (junéc)