юнн
See also: ю̄нн
Kildin Sami
Etymology
Perhaps borrowed from Russian вьюн (vʹjun). Compare also Ter Sami ю̄на (jūnâ).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈjunː/
Noun
юнн (junn)(obsolete or dialectal)
- a long, slender sea fish — a lamprey (?)
- (The addition of quotations indicative of this usage is being sought:)
Inflection
| Declension of юнн (type I noun, нн-н gradation) | ||
|---|---|---|
| Nominative | юнн (junn) | |
| Genitive | юн (jun) | |
| Dative-Illative | юннӭ (junn’e) | |
| Comitative | юнэнҍ (junen’) | |
| singular | plural | |
| Nominative | юнн (junn) | юн (jun) |
| Accusative | юн (jun) | юнэтҍ (junet’) |
| Genitive | юн (jun) | юнэ (june) |
| Dative-Illative | юннӭ (junn’e) | юнэтҍ (junet’) |
| Locative | юнэсьт (junes’t) | юнэнҍ (junen’) |
| Comitative | юнэнҍ (junen’) | юнэгуэйм (juneguejm) |
| Abessive | юнха (junxa) | юнэха (junexa) |
| Essive | юннэнҍ (junnen’) | |
| Partitive | юннэ (junne) | |
Further reading
- Eino Koponen, Klaas Ruppel, Kirsti Aapala, editors (2002–2008), “junn”, in Álgu database: Etymological database of the Saami languages[1], Helsinki: Research Institute for the Languages of Finland
- T. I. Itkonen (1958), “junn”, in Koltan- ja kuolanlapin sanakirja [Skolt and Kola Sami dictionary][2], Helsinki: Suomalais-Ugrilainen Seura, published 2011, →ISBN, page 72