чрьньць

Old Church Slavonic

Noun

чрьньць • (črĭnĭcĭ) m

  1. monk
    • from the Homily against the Bogumils, 2364-2367:
      ꙗкоже бо и рꙑба кромѣ водꙑ сѫщи оумираѥтъ такоже и чрьньць отълѫчь сѧ манастꙑрꙗ погꙑбаѥтъ
      jakože bo i ryba kromě vody sǫšti umirajetŭ takože i črĭnĭcĭ otŭlǫčĭ sę manastyrja pogybajetŭ
      (please add an English translation of this quotation)
    • from the Homily against the Bogumils, 2410-2413:
      ѥгда бо бѣшѧ бѣльци то мъногꙑими неправьдами живѫще глаголаахѫ ѥгда бѫдемъ чрьньци покаѥмъ сѧ сихъ
      jegda bo běšę bělĭci to mŭnogyimi nepravĭdami živǫšte glagolaaxǫ jegda bǫdemŭ črĭnĭci pokajemŭ sę sixŭ
      (please add an English translation of this quotation)
    Synonyms: чрьноризьць (črĭnorizĭcĭ), мънихъ (mŭnixŭ), инокъ (inokŭ)
    Antonym: бѣльць (bělĭcĭ)

Declension

Declension of чрьньць (soft o-stem)
singular dual plural
nominative чрьньць
črĭnĭcĭ 		чрьньца
črĭnĭca 		чрьньци
črĭnĭci
genitive чрьньца
črĭnĭca 		чрьньцоу
črĭnĭcu 		чрьньць
črĭnĭcĭ
dative чрьньцоу
črĭnĭcu 		чрьньцема
črĭnĭcema 		чрьньцемъ
črĭnĭcemŭ
accusative чрьньць
črĭnĭcĭ 		чрьньца
črĭnĭca 		чрьньцѧ
črĭnĭcę
instrumental чрьньцемь
črĭnĭcemĭ 		чрьньцема
črĭnĭcema 		чрьньци
črĭnĭci
locative чрьньци
črĭnĭci 		чрьньцоу
črĭnĭcu 		чрьньцихъ
črĭnĭcixŭ
vocative чрьньче
črĭnĭče 		чрьньца
črĭnĭca 		чрьньци
črĭnĭci
  • чрьньчьство (črĭnĭčĭstvo)
  • чрьньчьствовати (črĭnĭčĭstvovati)

Descendants

  • Ukrainian: чернець (černecʹ)
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.