томитель
Old Church Slavonic
Etymology
томи(ти) (tomi(ti), “to torture”) + -тель (-telĭ)
Noun
томител҄ь • (tomitelʹĭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | томитель tomitelĭ |
томителꙗ tomitelja |
томители tomiteli |
| genitive | томителꙗ tomitelja |
томителю tomitelju |
томитель tomitelĭ |
| dative | томителю tomitelju |
томителема tomitelema |
томителемъ tomitelemŭ |
| accusative | томитель tomitelĭ |
томителꙗ tomitelja |
томителѧ tomitelę |
| instrumental | томителемь tomitelemĭ |
томителема tomitelema |
томители tomiteli |
| locative | томители tomiteli |
томителю tomitelju |
томителихъ tomitelixŭ |
| vocative | томителю tomitelju |
томителꙗ tomitelja |
томители tomiteli |
References
- Mali staroslavensko-hrvatski rječnik, Matica hrvatska, Zagreb, 2004
- Старославянский словарь (по рукописям X-XI веков), Русский язык, Москва 1994