тимѣно
Old Church Slavonic
Noun
тимѣно • (timěno) n
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | тимѣно timěno |
тимѣнѣ timěně |
тимѣна timěna |
| genitive | тимѣна timěna |
тимѣноу timěnu |
тимѣнъ timěnŭ |
| dative | тимѣноу timěnu |
тимѣнома timěnoma |
тимѣномъ timěnomŭ |
| accusative | тимѣно timěno |
тимѣнѣ timěně |
тимѣна timěna |
| instrumental | тимѣномъ timěnomŭ |
тимѣнома timěnoma |
тимѣнꙑ timěny |
| locative | тимѣнѣ timěně |
тимѣноу timěnu |
тимѣнѣхъ timěněxŭ |
| vocative | тимѣно timěno |
тимѣнѣ timěně |
тимѣна timěna |
Further reading
- “тимѣно”, in GORAZD [Old Church Slavonic Digital Hub], http://gorazd.org, 2016—2026
Old East Slavic
Alternative forms
- тина (tina), тимѧ (timę), тимѣниѥ (timěnije)
Etymology
From the root of Proto-Slavic *tīm(nā) + -ѣно (-jěno).
Noun
тимѣно (timěno) f
Descendants
References
- Sreznevsky, Izmail I. (1912), “тимѣно”, in Матеріалы для Словаря древне-русскаго языка по письменнымъ памятникамъ [Materials for the Dictionary of the Old East Slavic Language Based on Written Monuments][1] (in Russian), volume 3 (Р – Ꙗ и дополненія), Saint Petersburg: Department of Russian Language and Literature of the Imperial Academy of Sciences, column 959