сѫчьць
Old Church Slavonic
Noun
сѫчьць • (sǫčĭcĭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | сѫчьць sǫčĭcĭ |
сѫчьца sǫčĭca |
сѫчьци sǫčĭci |
| genitive | сѫчьца sǫčĭca |
сѫчьцоу sǫčĭcu |
сѫчьць sǫčĭcĭ |
| dative | сѫчьцоу sǫčĭcu |
сѫчьцема sǫčĭcema |
сѫчьцемъ sǫčĭcemŭ |
| accusative | сѫчьць sǫčĭcĭ |
сѫчьца sǫčĭca |
сѫчьцѧ sǫčĭcę |
| instrumental | сѫчьцемь sǫčĭcemĭ |
сѫчьцема sǫčĭcema |
сѫчьци sǫčĭci |
| locative | сѫчьци sǫčĭci |
сѫчьцоу sǫčĭcu |
сѫчьцихъ sǫčĭcixŭ |
| vocative | сѫчьче sǫčĭče |
сѫчьца sǫčĭca |
сѫчьци sǫčĭci |