сѫсѣдъ
Old Church Slavonic
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *sǫsědъ. By surface analysis, сѫ (sǫ) + сѣсти (sěsti).
Noun
сѫсѣдъ • (sǫsědŭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | сѫсѣдъ sǫsědŭ |
сѫсѣда sǫsěda |
сѫсѣди sǫsědi |
| genitive | сѫсѣда sǫsěda |
сѫсѣдоу sǫsědu |
сѫсѣдъ sǫsědŭ |
| dative | сѫсѣдоу sǫsědu |
сѫсѣдома sǫsědoma |
сѫсѣдомъ sǫsědomŭ |
| accusative | сѫсѣдъ sǫsědŭ |
сѫсѣда sǫsěda |
сѫсѣдꙑ sǫsědy |
| instrumental | сѫсѣдомъ sǫsědomŭ |
сѫсѣдома sǫsědoma |
сѫсѣдꙑ sǫsědy |
| locative | сѫсѣдѣ sǫsědě |
сѫсѣдоу sǫsědu |
сѫсѣдѣхъ sǫsěděxŭ |
| vocative | сѫсѣде sǫsěde |
сѫсѣда sǫsěda |
сѫсѣди sǫsědi |
Derived terms
- сѫсѣдꙑн҄и (sǫsědynʹi)
References
- Старославянский словарь (по рукописям X-XI веков), Русский язык, Москва 1994