суру
Russian
Pronunciation
- IPA(key): [ˈsurʊ]
Noun
су́ру • (súru) f inan
- accusative singular of су́ра (súra)
Southern Altai
Etymology
From Proto-Turkic *sōr(a)- (“to ask, to question”).
cognates
Noun
суру • (suru)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | суру (suru) | сурулар (surular) |
| definite genitive | суруныҥ (surunïŋ) | сурулардыҥ (surulardïŋ) |
| dative | суруга (suruga) | суруларга (surularga) |
| definite accusative | суруды (surudï) | суруларды (surulardï) |
| locative | суруда (suruda) | суруларда (surularda) |
| ablative | сурудаҥ (surudaŋ) | сурулардаҥ (surulardaŋ) |
Further reading
- “суру”, in Grammatika Altajskovo Jazyka [Altaic language Grammar], Kazan: V universtiteskoj til, 1869, →ISBN