стрькъ
Old Church Slavonic
Alternative forms
Etymology
From Proto-Slavic *stьrkъ.
Noun
стрькъ • (strĭkŭ) m
- stork
- from the Physiologus:
- Щрькь ѥⷭ͡ чеⷣолюбань ѕело. и не ѿстꙋпаѥть ѿ гнеꙁⷣа своего.
- Štrĭkĭ jeⷭ͡ čeⷣoljubanĭ dzelo. i ne otŭstupajetĭ otŭ gnezⷣa svojego.
- (please add an English translation of this quotation)
- from the Physiologus:
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | стрькъ strĭkŭ |
стрька strĭka |
стрьци strĭci |
| genitive | стрька strĭka |
стрькоу strĭku |
стрькъ strĭkŭ |
| dative | стрькоу strĭku |
стрькома strĭkoma |
стрькомъ strĭkomŭ |
| accusative | стрькъ strĭkŭ |
стрька strĭka |
стрькꙑ strĭky |
| instrumental | стрькомъ strĭkomŭ |
стрькома strĭkoma |
стрькꙑ strĭky |
| locative | стрьцѣ strĭcě |
стрькоу strĭku |
стрьцѣхъ strĭcěxŭ |
| vocative | стрьче strĭče |
стрька strĭka |
стрьци strĭci |
References
- стрькъ in Исторически речник на българския език, Sofia University "St. Clement Ohridsky"