срацинъ

Old Church Slavonic

Etymology

Borrowed from Ancient Greek Σαρακηνός (Sarakēnós).

Noun

срацинъ • (sracinŭm

  1. a Saracen
    • from Vita Constantini, 0800200-0800230:
      Ѥвреи же оусте нꙑ вѣрꙋ ихь и дѣтель прꙇети, а Срацинꙑ ѡть дрꙋгоую странꙋ мирь дающе и дарꙑ мнѡгꙑ стежꙋт нꙑ на свою, глаголюще: ꙗко наша вѣра ѥсть добрѣиши въсѣхь езꙑкьь.
      Jevrei že uste ny věru ixĭ i dětelĭ prijeti, a Sraciny otĭ druguju stranu mirĭ dajušte i dary mnogy stežut ny na svoju, glagoljušte: jako naša věra jestĭ dobrěiši vŭsěxĭ ezykĭĭ.
      The Jews exhort us to accept their faith and ways, while on the other hand the Saracens, offering us peace and many gifts, press us, saying: Our faith is better than that of all other peoples.

Declension

Declension of срацинъ (o-stem)
singular dual plural
nominative срацинъ
sracinŭ
срацина
sracina
срацини
sracini
genitive срацина
sracina
срациноу
sracinu
срацинъ
sracinŭ
dative срациноу
sracinu
срацинома
sracinoma
срациномъ
sracinomŭ
accusative срацинъ
sracinŭ
срацина
sracina
срацинꙑ
sraciny
instrumental срациномъ
sracinomŭ
срацинома
sracinoma
срацинꙑ
sraciny
locative срацинѣ
sracině
срациноу
sracinu
срацинѣхъ
sraciněxŭ
vocative срацине
sracine
срацина
sracina
срацини
sracini