сваръ
Old Church Slavonic
Etymology
From Proto-Slavic *svarъ.
Noun
сваръ • (svarŭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | сваръ svarŭ |
свара svara |
свари svari |
| genitive | свара svara |
свароу svaru |
сваръ svarŭ |
| dative | свароу svaru |
сварома svaroma |
сваромъ svaromŭ |
| accusative | сваръ svarŭ |
свара svara |
сварꙑ svary |
| instrumental | сваромъ svaromŭ |
сварома svaroma |
сварꙑ svary |
| locative | сварѣ svarě |
свароу svaru |
сварѣхъ svarěxŭ |
| vocative | сваре svare |
свара svara |
свари svari |
Derived terms
- сварьникъ (svarĭnikŭ)
- сварити (svariti)
- съврѣти (sŭvrěti)
- богосварьникъ (bogosvarĭnikŭ)