самодостаточни

Pannonian Rusyn

Etymology

From само- (samo-) +‎ достаточни (dostatočni). Compare Russian самодоста́точный (samodostátočnyj).

Pronunciation

  • IPA(key): [samɔdɔstaˈtɔt͡ʃni]
  • Rhymes: -ɔt͡ʃni
  • Hyphenation: са‧мо‧до‧ста‧точ‧ни

Adjective

самодостаточни (samodostatočni) (not comparable, adverb самодостаточно or самодостаточнє, abstract noun самодостаточносц)

  1. self-sufficient

Declension

Declension of самодостаточни
singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
nominative самодостаточни (samodostatočni) самодостаточна (samodostatočna) самодостаточне (samodostatočne) самодостаточни (samodostatočni)
genitive самодостаточного (samodostatočnoho) самодостаточней (samodostatočnej) самодостаточного (samodostatočnoho) самодостаточних (samodostatočnix)
dative самодостаточному (samodostatočnomu) самодостаточней (samodostatočnej) самодостаточному (samodostatočnomu) самодостаточним (samodostatočnim)
accusative personal/animal inanimate самодостаточну (samodostatočnu) самодостаточне (samodostatočne) самодостаточних (samodostatočnix) самодостаточни (samodostatočni)
самодостаточного (samodostatočnoho) самодостаточни (samodostatočni)
instrumental самодостаточним (samodostatočnim) самодостаточну (samodostatočnu) самодостаточним (samodostatočnim) самодостаточнима (samodostatočnima)
locative самодостаточним / самодостаточному (samodostatočnim / samodostatočnomu) самодостаточней (samodostatočnej) самодостаточним / самодостаточному (samodostatočnim / samodostatočnomu) самодостаточних (samodostatočnix)
vocative самодостаточни (samodostatočni) самодостаточна (samodostatočna) самодостаточне (samodostatočne) самодостаточни (samodostatočni)

References