ръмя

Bulgarian

Etymology

Derived from Proto-Slavic *řumĕti > *rųměti (e/i-conjugation).

Pronunciation

  • (lemma) IPA(key): [rɐˈmʲɤ̟]
  • Audio (Standard Bulgarian):(file)
  • Rhymes: -mʲɤ
  • Syllabification(key): ръ‧мя
  • (aorist) IPA(key): [rɐˈmʲa̟]
  • Rhymes: -mʲa
  • Syllabification(key): ръ‧мя

Verb

ръмя́ • (rǎmjá) first-singular present indicativeimpf

  1. (intransitive) to drizzle, to mizzle (to rain lightly)
  2. (intransitive) to pitter-patter, to thrum (of rain: to produce soft tapping sound)

Conjugation

Verb

ръмя́ • (rǎmjá)

  1. second-person singular aorist indicative of ръмя́ (rǎmjá)
  2. third-person singular aorist indicative of ръмя́ (rǎmjá)

References

  • ръмя”, in Речник на българския език [Dictionary of the Bulgarian Language] (in Bulgarian), Sofia: Bulgarian Academy of Sciences, 2014
  • ръмя”, in Речник на българския език [Dictionary of the Bulgarian Language] (in Bulgarian), Chitanka, 2010
  • Racheva, M., Todorov, T. A., editors (2002), “ръмя”, in Български етимологичен речник [Bulgarian Etymological Dictionary] (in Bulgarian), volume 6 (пỳскам – словàр²), Sofia: Prof. Marin Drinov Pubg. House, →ISBN, page 374
  • ръми”, in БЕРОН (Български езикови ресурси онлайн) [BERON (Bulgarian Language Resources Online)] (in Bulgarian), Bulgarian Academy of Sciences, 2024