руно
Bulgarian
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *runo.
Pronunciation
- IPA(key): [ˈruno]
Audio (Standard Bulgarian): (file) - Rhymes: -uno
- Syllabification(key): ру‧но
Noun
ру́но • (rúno) n
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| indefinite | ру́но rúno |
руна́ runá |
| definite | ру́ното rúnoto |
руна́та runáta |
Related terms
- ру́нтав (rúntav, “shabby”)
References
- “руно”, in Речник на българския език [Dictionary of the Bulgarian Language] (in Bulgarian), Sofia: Bulgarian Academy of Sciences, 2014
- “руно”, in Речник на българския език [Dictionary of the Bulgarian Language] (in Bulgarian), Chitanka, 2010
- Nayden Gerov; Тодор Панчев (1904), “руно́”, in Рѣчникъ на Блъгарскꙑй язꙑкъ. Съ тлъкувание рѣчи-тꙑ на Блъгарскꙑ и на Русскꙑ. [Dictionary of the Bulgarian language] (in Bulgarian), volume 5, Plovdiv: Дружествена печꙗтница "Съгласие.", page 90
- “роуно”, in Старобългарски речник [Dictionary of Old Bulgarian] (in Bulgarian), https://histdict.uni-sofia.bg, 2011—2026
Macedonian
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *runo.
Pronunciation
- IPA(key): [ˈrunɔ]
Noun
руно • (runo) n
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| indefinite | руно (runo) | руна (runa) |
| definite unspecified | руното (runoto) | руната (runata) |
| definite proximal | руново (runovo) | рунава (runava) |
| definite distal | руноно (runono) | рунана (runana) |
| vocative | руно (runo) | руна (runa) |
Russian
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *runo.
Pronunciation
- IPA(key): [rʊˈno]
Noun
руно́ • (runó) n inan (genitive руна́, nominative plural ру́на, genitive plural рун, relational adjective ру́нный)
Declension
Derived terms
Compound words:
- тонкору́нный (tonkorúnnyj)
Related terms
- рвать impf (rvatʹ)
References
- Vasmer, Max (1964–1973), “руно”, in Oleg Trubachyov, transl., Этимологический словарь русского языка [Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), Moscow: Progress
- Šanskij, N. M. (2004), “руно”, in Školʹnyj etimologičeskij slovarʹ russkovo jazyka [School Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), Moscow: Drofa
- Tsyhanenko, H. P. (1989), “руно”, in Этимологический словарь русского языка [Etymological Dictionary of the Russian Language] (in Russian), 2nd edition, Kyiv: Radjanska shkola, →ISBN, page 362
Further reading
- Dal, Vladimir (1880–1882), “руно”, in Толковый Словарь живаго великорускаго языка [Explanatory Dictionary of the Living Great Russian Language] (in Russian), 2nd edition, Publication of the bookseller-typographer Wolf, M. O.
Serbo-Croatian
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *runo.
Pronunciation
- IPA(key): /rûːno/
Noun
ру̑но n (Latin spelling rȗno)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | руно | руна |
| genitive | руна | руна |
| dative | руну | рунима |
| accusative | руно | руна |
| vocative | руно | руна |
| locative | руну | рунима |
| instrumental | руном | рунима |
Further reading
- “руно”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026