прѣгꙑни
Old Church Slavonic
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *pergyni.
Noun
прѣгꙑн҄и • (prěgynʹi) f
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | прѣгꙑни prěgyni |
прѣгꙑни prěgyni |
прѣгꙑнѩ prěgynję |
| genitive | прѣгꙑнѩ prěgynję |
прѣгꙑню prěgynju |
прѣгꙑнь prěgynĭ |
| dative | прѣгꙑни prěgyni |
прѣгꙑнꙗма prěgynjama |
прѣгꙑнꙗмъ prěgynjamŭ |
| accusative | прѣгꙑнѭ prěgynjǫ |
прѣгꙑни prěgyni |
прѣгꙑнѩ prěgynję |
| instrumental | прѣгꙑнеѭ prěgynejǫ |
прѣгꙑнꙗма prěgynjama |
прѣгꙑнꙗми prěgynjami |
| locative | прѣгꙑни prěgyni |
прѣгꙑню prěgynju |
прѣгꙑнꙗхъ prěgynjaxŭ |
| vocative | прѣгꙑне prěgyne |
прѣгꙑни prěgyni |
прѣгꙑнѩ prěgynję |
References
- Старославянский словарь (по рукописям X-XI веков), Русский язык, Москва 1994