обур
Southern Altai
Etymology
From Proto-Turkic *ōpur.
Noun
обур • (obur)
- (archaic) insatiable werewolf
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | обур (obur) | обурлар (oburlar) |
| definite genitive | обурдыҥ (oburdïŋ) | обурлардыҥ (oburlardïŋ) |
| dative | обурга (oburga) | обурларга (oburlarga) |
| definite accusative | обурды (oburdï) | обурларды (oburlardï) |
| locative | обурда (oburda) | обурларда (oburlarda) |
| ablative | обурдаҥ (oburdaŋ) | обурлардаҥ (oburlardaŋ) |
See also
- обор (obor)
References
- Axmetʹjanov, R. G. (2015), “убыр”, in Татар теленең этимологик сүзлеге / Этимологический словарь татарского языка [Tatar etymological dictionary] (in Tatar), volume II, Kazan: Magarif-Vakyt, →ISBN, pages 337–338