маҥ
Southern Altai
Etymology
From Proto-Turkic *baŋ.
Noun
маҥ • (maŋ)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | маҥ (maŋ) | маҥдар (maŋdar) |
| definite genitive | маҥныҥ (maŋnïŋ) | маҥдардыҥ (maŋdardïŋ) |
| dative | маҥга (maŋga) | маҥдарга (maŋdarga) |
| definite accusative | маҥды (maŋdï) | маҥдарды (maŋdardï) |
| locative | маҥда (maŋda) | маҥдарда (maŋdarda) |
| ablative | маҥнаҥ (maŋnaŋ) | маҥдардаҥ (maŋdardaŋ) |
References
N. A. Baskakov, Toščakova N.A, editor (1947), “маҥ”, in Ojrotsko-Russkij Slovarʹ [Oyrot-Russian Dictionary], Moscow: M.: OGIZ, →ISBN