лютъ

Old Church Slavonic

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *ľutъ.

Adjective

лютъ • (ljutŭ) (comparative лющии or лютѣи)

  1. fierce, severe
  2. wicked
  3. angry
  4. terrible, wild

Declension

Short declension of лютъ (hard o/a stem)
singular dual plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine masculine neuter feminine
nominative лютъ
ljutŭ
люто
ljuto
люта
ljuta
люта
ljuta
лютѣ
ljutě
люти
ljuti
люта
ljuta
лютꙑ
ljuty
genitive люта
ljuta
лютꙑ
ljuty
лютоу
ljutu
лютоу
ljutu
лютъ
ljutŭ
лютъ
ljutŭ
dative лютоу
ljutu
лютѣ
ljutě
лютома
ljutoma
лютама
ljutama
лютомъ
ljutomŭ
лютамъ
ljutamŭ
accusative лютъ
ljutŭ
люто
ljuto
лютѫ
ljutǫ
люта
ljuta
лютѣ
ljutě
лютꙑ
ljuty
люта
ljuta
лютꙑ
ljuty
instrumental лютомь
ljutomĭ
лютоѭ
ljutojǫ
лютома
ljutoma
лютама
ljutama
лютꙑ
ljuty
лютами
ljutami
locative лютѣ
ljutě
лютѣ
ljutě
лютоу
ljutu
лютоу
ljutu
лютѣхъ
ljutěxŭ
лютахъ
ljutaxŭ
vocative лютъ
ljutŭ
люто
ljuto
люта
ljuta
люта
ljuta
лютѣ
ljutě
люти
ljuti
люта
ljuta
лютꙑ
ljuty
Long declension of лютъ (hard o/a stem)
singular dual plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine masculine neuter feminine
nominative лютꙑи
ljutyi
лютоѥ
ljutoje
лютаꙗ
ljutaja
лютаꙗ
ljutaja
лютѣи
ljutěi
лютии
ljutii
лютаꙗ
ljutaja
лютꙑѩ
ljutyję
genitive лютаѥго
ljutajego
лютꙑѩ
ljutyję
лютоую
ljutuju
лютоую
ljutuju
лютꙑихъ
ljutyixŭ
лютꙑихъ
ljutyixŭ
dative лютоуѥмоу
ljutujemu
лютѣи
ljutěi
лютꙑима
ljutyima
лютꙑима
ljutyima
лютꙑимъ
ljutyimŭ
лютꙑимъ
ljutyimŭ
accusative лютꙑи
ljutyi
лютоѥ
ljutoje
лютѫѭ
ljutǫjǫ
лютаꙗ
ljutaja
лютѣи
ljutěi
лютꙑѩ
ljutyję
лютаꙗ
ljutaja
лютꙑѩ
ljutyję
instrumental лютꙑимь
ljutyimĭ
лютѫѭ
ljutǫjǫ
лютꙑима
ljutyima
лютꙑима
ljutyima
лютꙑими
ljutyimi
лютꙑими
ljutyimi
locative лютѣѥмь
ljutějemĭ
лютѣи
ljutěi
лютоую
ljutuju
лютоую
ljutuju
лютꙑихъ
ljutyixŭ
лютꙑихъ
ljutyixŭ
vocative лютꙑи
ljutyi
лютоѥ
ljutoje
лютаꙗ
ljutaja
лютаꙗ
ljutaja
лютѣи
ljutěi
лютии
ljutii
лютаꙗ
ljutaja
лютꙑѩ
ljutyję

Derived terms

Descendants

  • Russian: лютый (ljutyj)
  • Bulgarian: лют (ljut)

Further reading