легеонъ
Old Church Slavonic
Etymology
Borrowed from Ancient Greek λεγιών (legiṓn), ultimately from Latin legiō.
Noun
легеонъ • (legeonŭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | лег҄еонъ legʹjeonŭ |
лег҄еона legʹjeona |
лег҄еони legʹjeoni |
| genitive | лег҄еона legʹjeona |
лег҄еоноу legʹjeonu |
лег҄еонъ legʹjeonŭ |
| dative | лег҄еоноу legʹjeonu |
лег҄еонома legʹjeonoma |
лег҄еономъ legʹjeonomŭ |
| accusative | лег҄еонъ legʹjeonŭ |
лег҄еона legʹjeona |
лег҄еонꙑ legʹjeony |
| instrumental | лег҄еономъ legʹjeonomŭ |
лег҄еонома legʹjeonoma |
лег҄еонꙑ legʹjeony |
| locative | лег҄еонѣ legʹjeoně |
лег҄еоноу legʹjeonu |
лег҄еонѣхъ legʹjeoněxŭ |
| vocative | лег҄еоне legʹjeone |
лег҄еона legʹjeona |
лег҄еони legʹjeoni |
Further reading
- “лег҄еонъ”, in GORAZD [Old Church Slavonic Digital Hub], http://gorazd.org, 2016—2026