кӧн
Eastern Mari
Etymology
From кӧ (kö) + -н (-n, “genitive suffix”).
Pronunciation
- IPA(key): /køn/
- Rhymes: -øn
- Hyphenation: кӧн
Pronoun
кӧн • (kön)
Derived terms
nouns
- кӧн вочмык (kön vočmyk)
Related terms
pronouns
- кӧ (kö)
References
- J. Bradley et al. (2023), “кӧн”, in The Mari Web Project: Mari-English Dictionary, University of Vienna
Southern Altai
Etymology
From Proto-Common Turkic *kȫn (“tanned skin, leather”).
Noun
кӧн • (kön)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | кӧн (kön) | кӧндӧр (köndör) |
| definite genitive | кӧнниҥ (könniŋ) | кӧндӧрдиҥ (köndördiŋ) |
| dative | кӧнгӧ (köngö) | кӧндӧргӧ (köndörgö) |
| definite accusative | кӧнди (köndi) | кӧндӧрди (köndördi) |
| locative | кӧндӧ (köndö) | кӧндӧрдӧ (köndördö) |
| ablative | кӧннӧҥ (könnöŋ) | кӧндӧрдӧҥ (köndördöŋ) |
References
- “кӧн”, in Grammatika Altajskovo Jazyka [Altaic language Grammar], Kazan: V universtiteskoj til, 1869, →ISBN, page 42
- Sevortjan, E. V.; Levitskaja, L. S. (1989), Etimologičeskij slovarʹ tjurkskix jazykov [Etymological Dictionary of Turkic Languages] (in Russian), volume IV, Moscow: Nauka, page 277