кӧгӧн
Southern Altai
Etymology
From *kökegün (“gadfly”), perhaps derived from Proto-Turkic *kȫk (“blue”).
Cognate with Karakhanid [script needed] (kökägün, “fly?”); Tatar кигәвен (kigäwen, “gadfly”), Kyrgyz көгөөн (kögöön, “gadfly”), Uyghur كۆكۈيۈن (köküyün, “gadfly”), etc.
Noun
кӧгӧн • (kögön)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | кӧгӧн (kögön) | кӧгӧндӧр (kögöndör) |
| definite genitive | кӧгӧнниҥ (kögönniŋ) | кӧгӧндӧрдиҥ (kögöndördiŋ) |
| dative | кӧгӧнгӧ (kögöngö) | кӧгӧндӧргӧ (kögöndörgö) |
| definite accusative | кӧгӧнди (kögöndi) | кӧгӧндӧрди (kögöndördi) |
| locative | кӧгӧндӧ (kögöndö) | кӧгӧндӧрдӧ (kögöndördö) |
| ablative | кӧгӧннӧҥ (kögönnöŋ) | кӧгӧндӧрдӧҥ (kögöndördöŋ) |
References
N. A. Baskakov, Toščakova N.A, editor (1947), “кӧгӧн”, in Ojrotsko-Russkij Slovarʹ [Oyrot-Russian Dictionary], Moscow: M.: OGIZ, →ISBN