күн

See also: Appendix:Variations of "kun"

Bashkir

Etymology

From Proto-Turkic *kȫn (tanned skin, leather).

Cognate with Karakhanid [script needed] (kön, leather);[1] Kazakh көн (kön, leather), Azerbaijani gön (leather).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkʏn/
  • Hyphenation: күн (one syllable)

Noun

күн • (kün)

  1. leather

Declension

Declension of күн
singular only
absolute күн (kün)
definite genitive күндең (kündeñ)
dative күнгә (küngə)
definite accusative күнде (künde)
locative күндә (kündə)
ablative күндән (kündən)

References

  1. ^ Nadeljajev, V. M.; Nasilov, D. M.; Tenišev, E. R.; Ščerbak, A. M., editors (1969), Drevnetjurkskij slovarʹ [Dictionary of Old Turkic] (in Russian), Leningrad: USSR Academy of Sciences, Nauka, page 314

Dolgan

Etymology

From Proto-Turkic *kün (sun, day).

Noun

күн • (kün)

  1. day
  2. sun

Kalmyk

Cyrillic Clear Script
күн (kün) ᡍᡉᡉᠨ (küün)

Etymology

From күмн (kümn) with an irregular /m/ loss, itself from Proto-Mongolic *kümün. Cognate with Mongolian хүн (xün).

Pronunciation

  • IPA(key): /kyn/

Noun

күн • (kün) (plural күмс or улс or әмтн)

  1. human, man
  2. someone, somebody

Usage notes

The plural күмс (küms), a suppletivized form which is actually a plural of күмн (kümn), is rarely used. Instead, the spoken language utilizes words such as улс (uls) or әмтн (ämtn), both meaning "people".

  • күмн (kümn)

Kazakh

Alternative scripts
Arabic كۇن
Cyrillic күн
Latin kün

Etymology

Inherited from Kipchak کون (kūn /⁠kün⁠/, the sun; a day), from Proto-Common Turkic *kün (the sun; a day), from Proto-Turkic *kün (the sun; a day).

Pronunciation

  • IPA(key): /kʏn/, [kʰʏn]
  • Audio:(file)
  • (Kyzylkum dialect) IPA(key): /ɡʏn/, [ɡʏn]
  • Hyphenation: күн

Noun

күн • (kün)

  1. sun
  2. day
  3. weather
    Балам, қалай, бүгін күн суық па, жылы ма?Balam, qalai, bügın kün suyq pa, jyly ma?My child, how is it, is the weather cold or warm today?

Declension

Declension of күн
singular plural
nominative күн (kün) күндер (künder)
genitive күннің (künnıñ) күндердің (künderdıñ)
dative күнге (küñe) күндерге (künderge)
accusative күнді (kündı) күндерді (künderdı)
locative күнде (künde) күндерде (künderde)
ablative күннен (künnen) күндерден (künderden)
instrumental күнмен (künmen) күндермен (kündermen)
similative күндей (kündei) күндердей (künderdei)

Kyrgyz

Etymology

From Kipchak کون (kün, sun, day), from Proto-Turkic *kün (sun, day).

Pronunciation

  • IPA(key): /kyn/
  • Audio:(file)

Noun

күн • (kün) (Arabic spelling كۉن)

  1. sun
  2. day
  3. weather

Declension

Declension of күн
singular
(жекелик)
possession →
case ↓
first-person
singular
(менин)
second-person
singular informal
(сенин)
second-person
singular formal
(сиздин)
third-person
singular/plural
(анын/алардын)
first-person
plural
(биздин)
second-person
plural informal
(силердин)
second-person
plural formal
(сиздердин)
nominative (атооч) күн
kün
күнүм
künüm
күнүң
künüŋ
күнүңүз
künüŋüz
күнү
künü
күнүбүз
künübüz
күнүңөр
künüŋör
күнүңүздөр
künüŋüzdör
genitive (илик) күндүн
kündün
күнүмдүн
künümdün
күнүңдүн
künüŋdün
күнүңүздүн
künüŋüzdün
күнүнүн
kününün
күнүбүздүн
künübüzdün
күнүңөрдүн
künüŋördün
күнүңүздөрдүн
künüŋüzdördün
dative (барыш) күнгө
küngö
күнүмө
künümö
күнүңө
künüŋö
күнүңүзгө
künüŋüzgö
күнүнө
kününö
күнүбүзгө
künübüzgö
күнүңөргө
künüŋörgö
күнүңүздөргө
künüŋüzdörgö
accusative (табыш) күндү
kündü
күнүмдү
künümdü
күнүңдү
künüŋdü
күнүңүздү
künüŋüzdü
күнүн
künün
күнүбүздү
künübüzdü
күнүңөрдү
künüŋördü
күнүңүздөрдү
künüŋüzdördü
locative (жатыш) күндө
kündö
күнүмдө
künümdö
күнүңдө
künüŋdö
күнүңүздө
künüŋüzdö
күнүндө
künündö
күнүбүздө
künübüzdö
күнүңөрдө
künüŋördö
күнүңүздөрдө
künüŋüzdördö
ablative (чыгыш) күндөн
kündön
күнүмдөн
künümdön
күнүңдөн
künüŋdön
күнүңүздөн
künüŋüzdön
күнүнөн
kününön
күнүбүздөн
künübüzdön
күнүңөрдөн
künüŋördön
күнүңүздөрдөн
künüŋüzdördön
plural
(көптөгөн)
possession →
case ↓
first-person
singular
(менин)
second-person
singular informal
(сенин)
second-person
singular formal
(сиздин)
third-person
singular/plural
(анын/алардын)
first-person
plural
(биздин)
second-person
plural informal
(силердин)
second-person
plural formal
(сиздердин)
nominative (атооч) күндөр
kündör
күндөрүм
kündörüm
күндөрүң
kündörüŋ
күндөрүңүз
kündörüŋüz
күндөрү
kündörü
күндөрүбүз
kündörübüz
күндөрүңөр
kündörüŋör
күндөрүңүздөр
kündörüŋüzdör
genitive (илик) күндөрдүн
kündördün
күндөрүмдүн
kündörümdün
күндөрүңдүн
kündörüŋdün
күндөрүңүздүн
kündörüŋüzdün
күндөрүнүн
kündörünün
күндөрүбүздүн
kündörübüzdün
күндөрүңөрдүн
kündörüŋördün
күндөрүңүздөрдүн
kündörüŋüzdördün
dative (барыш) күндөргө
kündörgö
күндөрүмө
kündörümö
күндөрүңө
kündörüŋö
күндөрүңүзгө
kündörüŋüzgö
күндөрүнө
kündörünö
күндөрүбүзгө
kündörübüzgö
күндөрүңөргө
kündörüŋörgö
күндөрүңүздөргө
kündörüŋüzdörgö
accusative (табыш) күндөрдү
kündördü
күндөрүмдү
kündörümdü
күндөрүңдү
kündörüŋdü
күндөрүңүздү
kündörüŋüzdü
күндөрүн
kündörün
күндөрүбүздү
kündörübüzdü
күндөрүңөрдү
kündörüŋördü
күндөрүңүздөрдү
kündörüŋüzdördü
locative (жатыш) күндөрдө
kündördö
күндөрүмдө
kündörümdö
күндөрүңдө
kündörüŋdö
күндөрүңүздө
kündörüŋüzdö
күндөрүндө
kündöründö
күндөрүбүздө
kündörübüzdö
күндөрүңөрдө
kündörüŋördö
күндөрүңүздөрдө
kündörüŋüzdördö
ablative (чыгыш) күндөрдөн
kündördön
күндөрүмдөн
kündörümdön
күндөрүңдөн
kündörüŋdön
күндөрүңүздөн
kündörüŋüzdön
күндөрүнөн
kündörünön
күндөрүбүздөн
kündörübüzdön
күндөрүңөрдөн
kündörüŋördön
күндөрүңүздөрдөн
kündörüŋüzdördön

Uyghur

Noun

күн • (kün)

  1. day

Yakut

Etymology

From Proto-Turkic *kün (sun; day). Cognate with Tuvan хүн (xün), Khakas кӱн (kün), Southern Altai кӱн (kün), Kazakh күн (kün), Turkish gün.

Pronunciation

  • IPA(key): /kyn/, [ky˕n]

Noun

күн • (kün)

  1. (astronomy) sun
    Hypernym: сулус (sulus, star)
  2. (time) day
    Synonym: хонук (qonuk)
    Antonym: түүн (tüün, night)
    Holonym: нэдиэлэ (nediele, week)
    Meronym: чаас (čaas, hour)
  3. day (on a calendar, for example төрөөбүт күн (törööbüt kün, birthday))

Declension

This noun needs an inflection-table template.

Coordinate terms

  • ый (ïy, moon; month)

Derived terms