курун
Southern Altai
Etymology
From Proto-Turkic *kurum.
Noun
курун • (kurun)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | курун (kurun) | курундар (kurundar) |
| definite genitive | курунныҥ (kurunnïŋ) | курундардыҥ (kurundardïŋ) |
| dative | курунга (kurunga) | курундарга (kurundarga) |
| definite accusative | курунды (kurundï) | курундарды (kurundardï) |
| locative | курунда (kurunda) | курундарда (kurundarda) |
| ablative | куруннаҥ (kurunnaŋ) | курундардаҥ (kurundardaŋ) |
References
- Comparative and historical grammar of Turkic languages. Lexicon, 2001, in Russian, 85 pages.