корьць

Old Church Slavonic

Etymology

From Proto-Slavic *korьcь.

Noun

корьць • (korĭcĭm

  1. measure

Declension

Declension of корьць (soft o-stem)
singular dual plural
nominative корьць
korĭcĭ
корьца
korĭca
корьци
korĭci
genitive корьца
korĭca
корьцоу
korĭcu
корьць
korĭcĭ
dative корьцоу
korĭcu
корьцема
korĭcema
корьцемъ
korĭcemŭ
accusative корьць
korĭcĭ
корьца
korĭca
корьцѧ
korĭcę
instrumental корьцемь
korĭcemĭ
корьцема
korĭcema
корьци
korĭci
locative корьци
korĭci
корьцоу
korĭcu
корьцихъ
korĭcixŭ
vocative корьче
korĭče
корьца
korĭca
корьци
korĭci