коныч
Southern Altai
Etymology
From Proto-Turkic *kōnč. Cognate to Kyrgyz конч (konc), etc.
Noun
коныч • (konïč)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | коныч (konïč) | конычтар (konïčtar) |
| definite genitive | конычтыҥ (konïčtïŋ) | конычтардыҥ (konïčtardïŋ) |
| dative | конычка (konïčka) | конычтарга (konïčtarga) |
| definite accusative | конычты (konïčtï) | конычтарды (konïčtardï) |
| locative | конычта (konïčta) | конычтарда (konïčtarda) |
| ablative | конычтаҥ (konïčtaŋ) | конычтардаҥ (konïčtardaŋ) |
References
- N. A. Baskakov, Toščakova N.A, editor (1947), “коныч”, in Ojrotsko-Russkij Slovarʹ [Oyrot-Russian Dictionary], Moscow: M.: OGIZ, →ISBN