клиросьникъ
Old Church Slavonic
Etymology
Ancient Greek κλῆρος (klêros, “clergy”) + -ьникъ (-ĭnikŭ, “-man”).
Noun
клиросьникъ • (klirosĭnikŭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | клиросьникъ klirosĭnikŭ |
клиросьника klirosĭnika |
клиросьници klirosĭnici |
| genitive | клиросьника klirosĭnika |
клиросьникоу klirosĭniku |
клиросьникъ klirosĭnikŭ |
| dative | клиросьникоу klirosĭniku |
клиросьникома klirosĭnikoma |
клиросьникомъ klirosĭnikomŭ |
| accusative | клиросьникъ klirosĭnikŭ |
клиросьника klirosĭnika |
клиросьникꙑ klirosĭniky |
| instrumental | клиросьникомъ klirosĭnikomŭ |
клиросьникома klirosĭnikoma |
клиросьникꙑ klirosĭniky |
| locative | клиросьницѣ klirosĭnicě |
клиросьникоу klirosĭniku |
клиросьницѣхъ klirosĭnicěxŭ |
| vocative | клиросьниче klirosĭniče |
клиросьника klirosĭnika |
клиросьници klirosĭnici |