карагай
Southern Altai
Etymology
Cognate with Tatar карагай (qarağay, “larch tree”), Khakas харағай (xarağay, “pine tree”), Southern Altai карагай (karagay), Bashkir ҡарағай (qarağay), Kazakh қарағай (qarağai), Karakalpak, Uzbek qaragʻay (“pine tree”), Uyghur قارىغاي (qarighay, “pine, spruce”), Kyrgyz карагай (karagay, “spruce”), Karachay-Balkar къаракъай (qaraqay, “coniferous”), etc.
Noun
карагай • (karagay)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | карагай (karagay) | карагайлар (karagaylar) |
| definite genitive | карагайдыҥ (karagaydïŋ) | карагайлардыҥ (karagaylardïŋ) |
| dative | карагайга (karagayga) | карагайларга (karagaylarga) |
| definite accusative | карагайды (karagaydï) | карагайларды (karagaylardï) |
| locative | карагайда (karagayda) | карагайларда (karagaylarda) |
| ablative | карагайдаҥ (karagaydaŋ) | карагайлардаҥ (karagaylardaŋ) |
References
N. A. Baskakov, Toščakova N.A, editor (1947), “карагай”, in Ojrotsko-Russkij Slovarʹ [Oyrot-Russian Dictionary], Moscow: M.: OGIZ, →ISBN