избавьникъ
Old Church Slavonic
Etymology
избавити (izbaviti) + -ьникъ (-ĭnikŭ)
Noun
избавьникъ • (izbavĭnikŭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | избавьникъ izbavĭnikŭ |
избавьника izbavĭnika |
избавьници izbavĭnici |
| genitive | избавьника izbavĭnika |
избавьникоу izbavĭniku |
избавьникъ izbavĭnikŭ |
| dative | избавьникоу izbavĭniku |
избавьникома izbavĭnikoma |
избавьникомъ izbavĭnikomŭ |
| accusative | избавьникъ izbavĭnikŭ |
избавьника izbavĭnika |
избавьникꙑ izbavĭniky |
| instrumental | избавьникомъ izbavĭnikomŭ |
избавьникома izbavĭnikoma |
избавьникꙑ izbavĭniky |
| locative | избавьницѣ izbavĭnicě |
избавьникоу izbavĭniku |
избавьницѣхъ izbavĭnicěxŭ |
| vocative | избавьниче izbavĭniče |
избавьника izbavĭnika |
избавьници izbavĭnici |