игемонъ
Old Church Slavonic
Etymology
Borrowed from Ancient Greek ἡγεμών (hēgemṓn, “a leader, guide, commander, chief”).
Noun
игемонъ • (igemonŭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | игемонъ igemonŭ |
игемона igemona |
игемони igemoni |
| genitive | игемона igemona |
игемоноу igemonu |
игемонъ igemonŭ |
| dative | игемоноу igemonu |
игемонома igemonoma |
игемономъ igemonomŭ |
| accusative | игемонъ igemonŭ |
игемона igemona |
игемонꙑ igemony |
| instrumental | игемономъ igemonomŭ |
игемонома igemonoma |
игемонꙑ igemony |
| locative | игемонѣ igemoně |
игемоноу igemonu |
игемонѣхъ igemoněxŭ |
| vocative | игемоне igemone |
игемона igemona |
игемони igemoni |