знамѧ
Old Church Slavonic
Etymology
From Proto-Slavic *znamę.
Noun
знамѧ • (znamę) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | знамѧ znamę |
знаменѣ znameně |
знамена znamena |
| genitive | знамене znamene |
знаменоу znamenu |
знаменъ znamenŭ |
| dative | знамени znameni |
знаменьма znamenĭma |
знаменьмъ znamenĭmŭ |
| accusative | знамѧ znamę |
знаменѣ znameně |
знамена znamena |
| instrumental | знаменьмь znamenĭmĭ |
знаменьма znamenĭma |
знаменꙑ znameny |
| locative | знамене znamene |
знаменоу znamenu |
знаменьхъ znamenĭxŭ |
| vocative | знамѧ znamę |
знаменѣ znameně |
знамена znamena |
Derived terms
- знаменати (znamenati)