звонити

Old Church Slavonic

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *zvoniti.

Verb

звонити • (zvonitiimpf

  1. (ambitransitive) to call, to ring

Conjugation

Conjugation of звонити
infinitive звонити (zvoniti)
supine звонитъ (zvonitŭ)
singular dual plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine masculine neuter feminine
l-participle звонилъ (zvonilŭ) звонило (zvonilo) звонила (zvonila) звонила (zvonila) звонилѣ (zvonilě) звонилѣ (zvonilě) звонили (zvonili) звонила (zvonila) звонилꙑ (zvonily)
singular dual plural
1st 2nd 3rd 1st 2nd 3rd 1st 2nd 3rd
азъ тꙑ тъ вѣ ва та мꙑ вꙑ ти
present звонѭ (zvonjǫ) звониши (zvoniši) звонитъ (zvonitŭ) звонивѣ (zvonivě) звонита (zvonita) звоните, звонита (zvonite, zvonita) звонимъ (zvonimŭ) звоните (zvonite) звонѧтъ (zvonętŭ)
imperfect звонꙗахъ (zvonjaaxŭ) звонꙗаше (zvonjaaše) звонꙗаше (zvonjaaše) звонꙗаховѣ (zvonjaaxově) звонꙗашета (zvonjaašeta) звонꙗашете, звонꙗашета (zvonjaašete, zvonjaašeta) звонꙗахомъ (zvonjaaxomŭ) звонꙗашете (zvonjaašete) звонꙗахѫ (zvonjaaxǫ)
aorist звонихъ (zvonixŭ) звони (zvoni) звони (zvoni) звониховѣ (zvonixově) звониста (zvonista) звонисте, звониста (zvoniste, zvonista) звонихомъ (zvonixomŭ) звонисте (zvoniste) звонишѧ (zvonišę)
perfect1 Use the l-participle of звонити and the present tense of the auxiliary verb бꙑти
e.g. first-person masculine singular → звонилъ ѥсмь
pluperfect1 Use the l-participle of звонити and the imperfective aorist or imperfect tense of the auxiliary verb бꙑти
e.g. first-person masculine singular → звонилъ бѣхъ or звонилъ бѣахъ
future perfect1 Use the l-participle of звонити and the future tense of the auxiliary verb бꙑти
e.g. first-person masculine singular → звонилъ бѫдѫ
conditional1 Use the l-participle of звонити and the conditional mood2 or perfective aorist tense of the auxiliary verb бꙑти
e.g. first-person masculine singular → звонилъ бимь or звонилъ бꙑхъ
imperative звони (zvoni) звони (zvoni) звонивѣ (zvonivě) звонита (zvonita) звонимъ (zvonimŭ) звоните (zvonite)

1 Except first/second-person neuter singular/dual/plural.
2 The dual forms are unattested.
See also Old Church Slavonic grammar § Verbs on WikipediaWikipedia .

Present active participle of звонити
short forms
singular dual plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine masculine neuter feminine
nominative звонѧ (zvonę) звонѧщи (zvonęšti) звонѧща (zvonęšta) звонѧщи (zvonęšti) звонѧще (zvonęšte) звонѧща (zvonęšta) звонѧщѧ (zvonęštę)
genitive звонѧща (zvonęšta) звонѧщѧ (zvonęštę) звонѧщоу (zvonęštu) звонѧщь (zvonęštĭ)
dative звонѧщоу (zvonęštu) звонѧщи (zvonęšti) звонѧщема (zvonęštema) звонѧщама (zvonęštama) звонѧщемъ (zvonęštemŭ) звонѧщамъ (zvonęštamŭ)
accusative звонѧщь (zvonęštĭ) звонѧще (zvonęšte) звонѧщѫ (zvonęštǫ) звонѧща (zvonęšta) звонѧщи (zvonęšti) звонѧщѧ (zvonęštę) звонѧща (zvonęšta) звонѧщѧ (zvonęštę)
instrumental звонѧщемь (zvonęštemĭ) звонѧщеѭ (zvonęštejǫ) звонѧщема (zvonęštema) звонѧщама (zvonęštama) звонѧщи (zvonęšti) звонѧщами (zvonęštami)
locative звонѧщи (zvonęšti) звонѧщоу (zvonęštu) звонѧщихъ (zvonęštixŭ) звонѧщахъ (zvonęštaxŭ)
long forms
nominative звонѧи (zvonęi) звонѧщеѥ (zvonęšteje) звонѧщиꙗ (zvonęštija) звонѧщаꙗ (zvonęštaja) звонѧщии (zvonęštii) звонѧщеи, звонѧщии (zvonęštei, zvonęštii) звонѧщаꙗ (zvonęštaja) звонѧщѧѩ (zvonęštęję)
genitive звонѧщаѥго (zvonęštajego) звонѧщѧѩ (zvonęštęję) звонѧщоую (zvonęštuju) звонѧщиихъ (zvonęštiixŭ)
dative звонѧщоуѥмоу (zvonęštujemu) звонѧщии (zvonęštii) звонѧщиима (zvonęštiima) звонѧщиимъ (zvonęštiimŭ)
accusative звонѧщии (zvonęštii) звонѧщеѥ (zvonęšteje) звонѧщѫѭ (zvonęštǫjǫ) звонѧщаꙗ (zvonęštaja) звонѧщии (zvonęštii) звонѧщѧѩ (zvonęštęję) звонѧщаꙗ (zvonęštaja) звонѧщѧѩ (zvonęštęję)
instrumental звонѧщиимь (zvonęštiimĭ) звонѧщѫѭ (zvonęštǫjǫ) звонѧщиима (zvonęštiima) звонѧщиими (zvonęštiimi)
locative звонѧщиимь (zvonęštiimĭ) звонѧщии (zvonęštii) звонѧщоую (zvonęštuju) звонѧщиихъ (zvonęštiixŭ)
Present passive participle of звонити
short forms
singular dual plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine masculine neuter feminine
nominative звонимъ (zvonimŭ) звонимо (zvonimo) звонима (zvonima) звонима (zvonima) звонимѣ (zvonimě) звоними (zvonimi) звонима (zvonima) звонимꙑ (zvonimy)
genitive звонима (zvonima) звонимꙑ (zvonimy) звонимоу (zvonimu) звонимъ (zvonimŭ)
dative звонимоу (zvonimu) звонимѣ (zvonimě) звонимома (zvonimoma) звонимама (zvonimama) звонимомъ (zvonimomŭ) звонимамъ (zvonimamŭ)
accusative звонимъ (zvonimŭ) звонимо (zvonimo) звонимѫ (zvonimǫ) звонима (zvonima) звонимѣ (zvonimě) звонимꙑ (zvonimy) звонима (zvonima) звонимꙑ (zvonimy)
instrumental звонимомь (zvonimomĭ) звонимоѭ (zvonimojǫ) звонимома (zvonimoma) звонимама (zvonimama) звонимꙑ (zvonimy) звонимами (zvonimami)
locative звонимѣ (zvonimě) звонимоу (zvonimu) звонимѣхъ (zvoniměxŭ) звонимахъ (zvonimaxŭ)
long forms
nominative звонимꙑи (zvonimyi) звонимоѥ (zvonimoje) звонимаꙗ (zvonimaja) звонимаꙗ (zvonimaja) звонимѣи (zvoniměi) звонимии (zvonimii) звонимаꙗ (zvonimaja) звонимꙑѩ (zvonimyję)
genitive звонимaѥго (zvonimajego) звонимꙑѩ (zvonimyję) звонимоую (zvonimuju) звонимꙑихъ (zvonimyixŭ)
dative звонимоуѥмоу (zvonimujemu) звонимѣи (zvoniměi) звонимꙑима (zvonimyima) звонимꙑимъ (zvonimyimŭ)
accusative звонимꙑи (zvonimyi) звонимоѥ (zvonimoje) звонимѫѭ (zvonimǫjǫ) звонимаꙗ (zvonimaja) звонимѣи (zvoniměi) звонимꙑѩ (zvonimyję) звонимаꙗ (zvonimaja) звонимꙑѩ (zvonimyję)
instrumental звонимꙑимь (zvonimyimĭ) звонимѫѭ (zvonimǫjǫ) звонимꙑима (zvonimyima) звонимꙑими (zvonimyimi)
locative звонимѣѥмь (zvonimějemĭ) звонимѣи (zvoniměi) звонимоую (zvonimuju) звонимꙑихъ (zvonimyixŭ)
Past active participle of звонити
short forms
singular dual plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine masculine neuter feminine
nominative звонь, звонивъ (zvonĭ, zvonivŭ) звоньши, звонивъши (zvonĭši, zvonivŭši) звоньша, звонивъша (zvonĭša, zvonivŭša) звоньши, звонивъши (zvonĭši, zvonivŭši) звоньше, звонивъше (zvonĭše, zvonivŭše) звоньша, звонивъша (zvonĭša, zvonivŭša) звоньшѧ, звонивъшѧ (zvonĭšę, zvonivŭšę)
genitive звоньша, звонивъша (zvonĭša, zvonivŭša) звоньшѧ, звонивъшѧ (zvonĭšę, zvonivŭšę) звоньшоу, звонивъшоу (zvonĭšu, zvonivŭšu) звоньшь, звонивъшь (zvonĭšĭ, zvonivŭšĭ)
dative звоньшоу, звонивъшоу (zvonĭšu, zvonivŭšu) звоньши, звонивъши (zvonĭši, zvonivŭši) звоньшема, звонивъшема (zvonĭšema, zvonivŭšema) звоньшама, звонивъшама (zvonĭšama, zvonivŭšama) звоньшемъ, звонивъшемъ (zvonĭšemŭ, zvonivŭšemŭ) звоньшамъ, звонивъшамъ (zvonĭšamŭ, zvonivŭšamŭ)
accusative звоньшь, звонивъшь (zvonĭšĭ, zvonivŭšĭ) звоньше, звонивъше (zvonĭše, zvonivŭše) звоньшѫ, звонивъшѫ (zvonĭšǫ, zvonivŭšǫ) звоньша, звонивъша (zvonĭša, zvonivŭša) звоньши, звонивъши (zvonĭši, zvonivŭši) звоньшѧ, звонивъшѧ (zvonĭšę, zvonivŭšę) звоньша, звонивъша (zvonĭša, zvonivŭša) звоньшѧ, звонивъшѧ (zvonĭšę, zvonivŭšę)
instrumental звоньшемь, звонивъшемь (zvonĭšemĭ, zvonivŭšemĭ) звоньшеѭ, звонивъшеѭ (zvonĭšejǫ, zvonivŭšejǫ) звоньшема, звонивъшема (zvonĭšema, zvonivŭšema) звоньшама, звонивъшама (zvonĭšama, zvonivŭšama) звоньши, звонивъши (zvonĭši, zvonivŭši) звоньшами, звонивъшами (zvonĭšami, zvonivŭšami)
locative звоньши, звонивъши (zvonĭši, zvonivŭši) звоньшоу, звонивъшоу (zvonĭšu, zvonivŭšu) звоньшихъ, звонивъшихъ (zvonĭšixŭ, zvonivŭšixŭ) звоньшахъ, звонивъшахъ (zvonĭšaxŭ, zvonivŭšaxŭ)
long forms
nominative звоньи, звонии, звонивъи, звонивꙑи (zvonĭi, zvonii, zvonivŷi, zvonivyi) звоньшеѥ, звонивъшеѥ (zvonĭšeje, zvonivŭšeje) звоньшиꙗ, звонивъшиꙗ (zvonĭšija, zvonivŭšija) звоньшаꙗ, звонивъшаꙗ (zvonĭšaja, zvonivŭšaja) звоньшии, звонивъшии (zvonĭšii, zvonivŭšii) звоньшеи, звоньшии, звонивъшеи, звонивъшии (zvonĭšei, zvonĭšii, zvonivŭšei, zvonivŭšii) звоньшаꙗ, звонивъшаꙗ (zvonĭšaja, zvonivŭšaja) звоньшѧѩ, звонивъшѧѩ (zvonĭšęję, zvonivŭšęję)
genitive звоньшаѥго, звонивъшаѥго (zvonĭšajego, zvonivŭšajego) звоньшѧѩ, звонивъшѧѩ (zvonĭšęję, zvonivŭšęję) звоньшоую, звонивъшоую (zvonĭšuju, zvonivŭšuju) звоньшиихъ, звонивъшиихъ (zvonĭšiixŭ, zvonivŭšiixŭ)
dative звоньшоуѥмоу, звонивъшоуѥмоу (zvonĭšujemu, zvonivŭšujemu) звоньшии, звонивъшии (zvonĭšii, zvonivŭšii) звоньшиима, звонивъшиима (zvonĭšiima, zvonivŭšiima) звоньшиимъ, звонивъшиимъ (zvonĭšiimŭ, zvonivŭšiimŭ)
accusative звоньшии, звонивъшии (zvonĭšii, zvonivŭšii) звоньшеѥ, звонивъшеѥ (zvonĭšeje, zvonivŭšeje) звоньшѫѭ, звонивъшѫѭ (zvonĭšǫjǫ, zvonivŭšǫjǫ) звоньшаꙗ, звонивъшаꙗ (zvonĭšaja, zvonivŭšaja) звоньшии, звонивъшии (zvonĭšii, zvonivŭšii) звоньшѧѩ, звонивъшѧѩ (zvonĭšęję, zvonivŭšęję) звоньшаꙗ, звонивъшаꙗ (zvonĭšaja, zvonivŭšaja) звоньшѧѩ, звонивъшѧѩ (zvonĭšęję, zvonivŭšęję)
instrumental звоньшиимь, звонивъшиимь (zvonĭšiimĭ, zvonivŭšiimĭ) звоньшѫѭ, звонивъшѫѭ (zvonĭšǫjǫ, zvonivŭšǫjǫ) звоньшиима, звонивъшиима (zvonĭšiima, zvonivŭšiima) звоньшиими, звонивъшиими (zvonĭšiimi, zvonivŭšiimi)
locative звоньшиимь, звонивъшиимь (zvonĭšiimĭ, zvonivŭšiimĭ) звоньшии, звонивъшии (zvonĭšii, zvonivŭšii) звоньшоую, звонивъшоую (zvonĭšuju, zvonivŭšuju) звоньшиихъ, звонивъшиихъ (zvonĭšiixŭ, zvonivŭšiixŭ)
Past passive participle of звонити
short forms
singular dual plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine masculine neuter feminine
nominative звонѥнъ (zvonjenŭ) звонѥно (zvonjeno) звонѥна (zvonjena) звонѥна (zvonjena) звонѥнѣ (zvonjeně) звонѥни (zvonjeni) звонѥна (zvonjena) звонѥнꙑ (zvonjeny)
genitive звонѥна (zvonjena) звонѥнꙑ (zvonjeny) звонѥноу (zvonjenu) звонѥнъ (zvonjenŭ)
dative звонѥноу (zvonjenu) звонѥнѣ (zvonjeně) звонѥнома (zvonjenoma) звонѥнама (zvonjenama) звонѥномъ (zvonjenomŭ) звонѥнамъ (zvonjenamŭ)
accusative звонѥнъ (zvonjenŭ) звонѥно (zvonjeno) звонѥнѫ (zvonjenǫ) звонѥна (zvonjena) звонѥнѣ (zvonjeně) звонѥнꙑ (zvonjeny) звонѥна (zvonjena) звонѥнꙑ (zvonjeny)
instrumental звонѥномь (zvonjenomĭ) звонѥноѭ (zvonjenojǫ) звонѥнома (zvonjenoma) звонѥнама (zvonjenama) звонѥнꙑ (zvonjeny) звонѥнами (zvonjenami)
locative звонѥнѣ (zvonjeně) звонѥноу (zvonjenu) звонѥнѣхъ (zvonjeněxŭ) звонѥнахъ (zvonjenaxŭ)
long forms
nominative звонѥнꙑи (zvonjenyi) звонѥноѥ (zvonjenoje) звонѥнаꙗ (zvonjenaja) звонѥнаꙗ (zvonjenaja) звонѥнѣи (zvonjeněi) звонѥнии (zvonjenii) звонѥнаꙗ (zvonjenaja) звонѥнꙑѩ (zvonjenyję)
genitive звонѥнaѥго (zvonjenajego) звонѥнꙑѩ (zvonjenyję) звонѥноую (zvonjenuju) звонѥнꙑихъ (zvonjenyixŭ)
dative звонѥноуѥмоу (zvonjenujemu) звонѥнѣи (zvonjeněi) звонѥнꙑима (zvonjenyima) звонѥнꙑимъ (zvonjenyimŭ)
accusative звонѥнꙑи (zvonjenyi) звонѥноѥ (zvonjenoje) звонѥнѫѭ (zvonjenǫjǫ) звонѥнаꙗ (zvonjenaja) звонѥнѣи (zvonjeněi) звонѥнꙑѩ (zvonjenyję) звонѥнаꙗ (zvonjenaja) звонѥнꙑѩ (zvonjenyję)
instrumental звонѥнꙑимь (zvonjenyimĭ) звонѥнѫѭ (zvonjenǫjǫ) звонѥнꙑима (zvonjenyima) звонѥнꙑими (zvonjenyimi)
locative звонѥнѣѥмь (zvonjenějemĭ) звонѥнѣи (zvonjeněi) звонѥноую (zvonjenuju) звонѥнꙑихъ (zvonjenyixŭ)
  • възвонити (vŭzvoniti) (perfective)

References

Serbo-Croatian

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *zvoniti.

Pronunciation

  • IPA(key): /zʋǒniti/
  • Hyphenation: зво‧ни‧ти

Verb

зво̀нити impf (Latin spelling zvòniti)

  1. to ring